Oxu müddəti: ~2 dəq.
Məşhur həkim və eyni zamanda həvəskar paleontoloq olan Çarlz Dauson 1912-ci ildə İngiltərədə Piltdaun yaxınlığındakı çuxurda çənə sümüyü və kəllə parçası tapdığını iddia etdi. Çənə sümüyü meymun çənəsinə bənzəməsinə baxmayaraq, dişlər və kəllə insanınkılara bənzəyirdi. Bu nümunələrə “Piltdaun adamı” adı verildi, 500 min il yaşı olduğu deyildi və müxtəlif muzeylərdə insan təkamülünə konkret dəlil kimi nümayiş etdirildi. 40 ildən çox bu qalıq haqqında elmi məqalələr yazıldı, müxtəlif fikirlər söyləndi və şəkillər çəkildi. Dünyanın müxtəlif universitetlərindən 500-dən çox alim Piltdaun adamı üzərində doktorluq müdafiə etdilər.233 Məşhur amerikalı paleoantropoloq H.F.Osborn da 1935-ci ildə Britaniya muzeyini ziyarət edəndə demişdi: “Təbiət sürprizlərlə doludur; bu, bəşəriyyət tarixindən əvvəlki dövrlər haqqında əhəmiyyətli faktdır”.234
1949-cu ildə isə Britaniya muzeyinin paleontologiya fakültəsindən Kennet Okli yaş təyin etmək üçün əsas metodlardan “flüor testi” metodunu bəzi qədim qalıqlar üzərində sınamaq istədi. Bu metod Piltdaun adamı qalığı üzərində də sınaqdan keçirilir. Nəticə çox təəccüblü olur. Aparılan sınaqda Piltdaun adamının çənə sümüyündə flüor olmadığı aydın oldu. Bu, çənə sümüyünün torpağın altında bir neçə ildən çox qalmadığını göstərirdi. Az miqdarda flüor ehtiva edən kəllənin isə yalnız bir neçə min il yaşı olmalıydı.
Flüor metoduna əsaslanan sonrakı xronoloji araşdırmalar kəllənin sadəcə bir neçə min illik olduğunu ortaya qoydu. Çənə sümüyündəki dişlərin isə süni olaraq aşındığı, qalıqların yanına əlavə edilən primitiv əl alətlərinin isə polad alətlərlə yonulmuş adi suvenir tipli əşyalar olduğu aydın oldu. Vaynerin apardığı analizlərlə bu saxtakarlıq 1953-cü ildə qəti olaraq ortaya qoyuldu. Kəllə 500 yaşında bir insana, çənə sümüyü isə yenicə ölmüş oranqutana aid idi! Dişlər insana aid olduğu təəssüratını vermək üçün sonradan xüsusi olaraq əlavə olunmuş və oynaq yerləri də hamarlanmışdı. Daha sonra da bütün hissələr qədimi görüntü yaratmaq üçün kalium-dixromat ilə ləkələndirilmişdi. Sümüklər turşuya batırılanda bu ləkələr itirdi. Saxtakarlığı ortaya qoyan qrupdan Le Qros Klark: “Dişlər üzərində süni şəkildə qədimilik təəssüratı vermək cəhdləri o qədər bilinir ki, necə olub ki, bu izlər diqqətdən qaçıb?” -deyərək təəccübünü gizlədə bilmirdi.235 Bütün bunlardan sonra “Piltdaun adamı” 40 ildən çox nümayiş etdirildiyi Britaniya muzeyindən tələm-tələsik çıxarıldı.